ملا محمد باقر محقق سبزواری 
محقق سبزواري - محمدباقر (1017-1090 ه‍ . ق)
ملا محمد باقر، فرزند ملا محمد مومن خراساني، مشهور به فاضل و محقق سبزواري از مشاهير علما، فقها و انديشمندان جامع قرن يازدهم هجري است. وي به سال 1017 ه‍ . ق در روستاي نامن سبزوار به دنيا آمد. روزگار جواني را در اصفهان گذراند و تحت تاثير مكتب اصفهان، در دو قلمرو فقه و فلسفه، به كمال رسيد. او از بزرگان اصحاب مجلسي اول و شاگردان بلندپايه شيخ بهايي بود و در علوم نظري از تلاميذ ميرزا ابوالقاسم فندرسكي و قاضي معز است و از شيخ بهايي و سيد حسين بن حيدر علي اصفهاني و حسن قائني رضوي و ملا حسينعلي، فرزند ملاعبدالله شوشتري روايت مي‌كند. ملا حاج حسين نيشابوري مكي و ملا محمد يوسف دهخوارقاني تبريزي و خواهرزاده‌اش آقا جمالي خوانساري (متوفي 1125 ه‍ . ق) و مولانا محمد سعيد رودسري و سيد عبدالحسين حسيني خاتون‌آبادي، صاحب كتاب وقايع السنين و الاعلام، از شاگردان وي هستند و آقا حسين خوانساري (متوفي 1099 ه‍ . ق) از او اجازه دارد.
محقق سبزواري چندين سال در اصفهان، منصب امامت جمعه و شيخ‌الاسلامي را از طرف شاه سليمان صفوي برعهده داشت و در مدرسه ملا عبدالله شوشتري تدريس مي‌كرد و با فيض كاشاني معاصر و هم‌فكر بود. شعبان سال 1068 ه‍ . ق شاه عباس طي فرماني كه در آن مقام علمي محقق را بسيار ستوده، از وزير، مستوفي‌السلطنه اصفهاني خواست تا همه ساله از بابت وجوهات و محصولات دارالسلطنه در وجه ايشان مقرر دارد.
داشتن مناصب ديني و سياسي و افكار و انديشه‌هاي ويژه و نوگرايانه محقق، دشمنان فراواني را براي او رقم زد. شايد به همين دليل، محقق از اصفهان به مشهدهجرت كرد. او در سال 1083 ه‍ . ق مدرسه سميعيه، مشهور به مدرسه باقريه را از مال واقف آن با سعي مير عبدالحسين تجديد بنا نمود و در آن جا به تدريس مشغول گرديد و تعدادي كتاب و املاك به آن وقف كرد.
ايشان هفتم ربيع‌الاول 1090 ه‍ . ق در مشهددرگذشت و بنا به وصيتش در مدرسه ميرزا جعفر، كنار قبر شيخ محمد عاملي و ملا ميرزا شيرواني و فرزند شيخ دفن شد. فرزندان او مولانا محمد هادي و مولانا ميرزا جعفر، هر دو اهل علم بودند.
محقق شعر مي‌سرود و آثار پربهايي را در طول حيات خود آفريد. دفع شبه الاستلزام، ذخيرة المعاد در شرح ارشاد الاذهان در فقه، چاپ سال 1269 و 1270 ه‍ . ق، روضة الانوار عباسي در آداب ملوك، حكمت عملي و سياست مدن، رساله‌هايي در غنا و صلاة جمعه و رساله عمليه از شناخته شده‌ترين آثار ايشان است.
طبقات اعلام الشيعه / 593-597، تذكره القبور / 50، مجله بررسي‌هاي تاريخي سال چهارم، شماره دوم، تذكره نصرآبادي / 152، تاريخ و سفرنامه حزين / 317، تاريخ علماي خراسان / 33، قصص الخاقاني 2/59، اعيان الشيعه